Adı kısa, yükü ağırdır vicdanın…

Ne saraya sığar, ne masaya…

Ne pazarlık kaldırır, ne de yaldızlı sözleri…

O, ya vardır insanda, ya da yoktur. Arası yoktur.

Ben, bir ömür asker postalıyla yol yürümüş bir Anadolu evladı olarak yazıyorum bu satırları.

Gabar’ı, Cudi’yi, Çirav’ı, Dicle’nin ve Fırat’ın buz gibi sularını omuzlarında taşıyan Vatan Evlatlarının tanığıyım. On sekizinde, yirmisinde sırtına tüfeği alıp da “Vatan sağ olsun” diyenlerin künyesini bilirim. Kimi İbrahim Başçavuş’tu, kimi Ali Uzman Çavuş’du, kimi Hasan Astğm.di. Ama hepsi birdiler: Hepsi bu milletin vicdanıydılar.

Vicdan bir tavırdır.

Vicdan, “Benim canım yanmasa da başkasının yanmasına razı değilim” diyebilmek,

Vicdan, çıkarını susturup hakikati konuşturmak,

Vicdan, zalimin önünde susmamaktır.

Saygıdeğer okurlar; Bugün Mersin’in yerel haber gazetelerinin Kutup Yıldızı olan  ‘’Mersin Haberci’’ gazetesinde yeni bir sayfa açıyoruz  ‘’VİCDAN’’ adlı bu köşede.

Ama bu, beyaz bir sayfa değil.

Bu sayfa; dağlardan gelen bir isyanın,

Şehitlerin duasının,

Suskunların çığlığının,

ve kalbinde “insan” kalanların sayfasıdır.

Bu sayfada hakça yazmaya,

Bu sayfada halkın dilinden konuşmaya,

Bu sayfada adaletin terazini sorgulaya,

Ve en nihayetinde  bu sayfada vicdan hiç susmayacak.

Ey okuyucu kardeşim;

Eğer imkan olur ise her gün, bu toprakların mayasında yoğrulmuş bir sözle geleceğim.

Bazen bir dağın taşını anlatacağım, Ama her defasında,

Vicdan burada olacak.

Sen de buradaysan, susma…