Tarsus’ta yaþayan biri olarak, 2018 öncesinin en büyük “keþke”lerinden biriydi üniversite. Yýllarca idareciler, siyasiler, kanaat önderleri ve toplumun farklý kesimleri tarafýndan dile getirildi. Tarsus’un nüfusu ve fiziki þartlarý da üniversite için oldukça uygundu. Nihayet 2018 yýlýnda bu hayal gerçekleþti ve Tarsus Üniversitesi kuruldu.
Bugün üzerinden sekiz yýl geçti.
Elbette bir üniversitenin kökleþmesi için sekiz yýl çok uzun bir süre deðil. Yeni binalar, çevre düzenlemeleri, fiziki yatýrýmlar ve yeni bölümler zaman içerisinde tamamlanacaktýr. Üstelik bir üniversitenin tercih edilmesinde kampüsün fiziki þartlarýnýn da önemli bir payý vardýr.
Ancak son günlerde dikkatimi çeken bir sorun var: Ulaþým.
Öðrencilerin sosyal medyada yaptýklarý paylaþýmlarda özellikle üniversiteden dönüþ saatlerinde ciddi ulaþým sýkýntýlarýndan söz ediliyor. Üniversite önünde uzun öðrenci kuyruklarý oluþtuðunu gösteren fotoðraf ve videolar paylaþýlýyor.
Bu görüntüleri yalnýzca “öðrenciler otobüs bekliyor” þeklinde deðerlendirmemek gerekir.
Çünkü her gün yüzlerce öðrencinin ders çýkýþýnda uzun süre ulaþým aracý beklemesi, zamanla öðrencinin yaþam kalitesini ve þehirle kurduðu baðý da etkiler.
Bir de üniversite önündeki köy yolunun tehlikeli olduðundan da bahsetmek gerekir. Yolun dar olmasý ve bölgede rampa ile iniþ bulunmasý, güvenlik açýsýndan üzerinde hassasiyetle durulmasý gereken bir konu. Bir kaza yaþandýktan sonra “Keþke daha önce önlem alsaydýk” dememek için bugünden harekete geçmek gerekiyor.
Burada Mersin Valiliði'ne, Tarsus Kaymakamlýðý'na ve ilgili yerel kurumlara önemli görevler düþüyor. Üniversite yönetimiyle birlikte ulaþým yoðunluðu deðerlendirilebilir, özellikle giriþ-çýkýþ saatlerinde seferler yeniden planlanabilir. Üniversite önündeki yol ve yaya güvenliði de ayrýca ele alýnabilir.
Çünkü mesele yalnýzca ulaþým deðil.
Mesele, bu kente okumaya gelen gençlere ne kadar sahip çýktýðýmýzdýr.
Farklý þehirlerden Tarsus’a gelen öðrenciler bizim yarýnlarýmýz. Onlarýn kendilerini güvende, huzurlu ve deðerli hissetmesi hepimizin sorumluluðu.
Unutmayalým; bu gençler birkaç yýl sonra diplomalarýný alýp farklý þehirlere gidecekler. Tarsus’ta yaþadýklarý güzel þeyleri de, karþýlaþtýklarý sorunlarý da anlatacaklar.
Tarsus Üniversitesi'nde okuyan bir genç, bu kentten ayrýlýrken “Burada ulaþým çok zordu” demek yerine, “Tarsus’ta çok güzel yýllar geçirdim” desin.
Üniversiteyi kurmak önemli bir adýmdý.
Þimdi sýra, üniversitenin çevresini de gençler için daha güvenli, daha ulaþýlabilir ve daha huzurlu hale getirmekte.
Çünkü üniversite yalnýzca kampüsün içindeki binalardan ibaret deðildir. Bir üniversite, yaþadýðý þehir kadar güçlüdür.