Bizim gibi büyük şehirlerde yaşam maliyeti yalnızca market fiyatlarından ibaret değil.

Kira, ulaşım, enerji, eğitim, sağlık ve günlük yaşam giderleri birleştiğinde, dar gelirli vatandaşın bütçesi daha ayın başında birkaç parçaya bölünüyor.

Bu durumun bir başka sonucu daha var..

Esnaf da kaybediyor.

Çünkü vatandaşın cebinde para kalmadığında ilk vazgeçtiği şey çoğu zaman zorunlu olmayan harcamalar oluyor.

Bir çiçek siparişi erteleniyor. Bir lokantaya gidilemiyor.

Yeni bir kıyafet alınmıyor. Berber ziyareti geciktiriliyor.

Evde küçük bir tamirat bile sonraki aya bırakılıyor. Böylece bir kişinin gelirindeki yetersizlik, başka bir kişinin gelirini de olumsuz etkiliyor ve  bütün şehre yayılıyor.

Ekonominin en önemli gerçeği de burada.. Birinin harcaması, diğerinin geliri..

Vatandaşın alım gücü düştüğünde yalnızca vatandaş değil, mahalledeki esnaf da zora girer..

İnsanlar sadece para istemiyor.. Bence meselenin en önemli tarafı burada…

İnsanlar yalnızca daha yüksek maaş istemiyor. ..Öngörülebilir bir hayat istiyor.

Gelecek ay elektriğin, kiranın, gıdanın, ulaşımın ne olacağını bilmek istiyor.

Çocuğunun eğitim masrafını düşünürken uykusu kaçmasın istiyor.

Emekli, yıllarca verdiği emeğin karşılığında kimseye muhtaç olmadan yaşayabilmek istiyor.

Çalışan, maaşını aldığı gün bütün borçlarını kapattığında cebinde sıfır kalmasın istiyor.

Ve belki de en önemlisi..İnsanlar çalıştıklarında yoksullaşmak istemiyor.

Çözüm sadece “daha fazla maaş” değil ..

Elbette gelirlerin artırılması önemli.. Ancak kalıcı çözüm yalnızca maaşı yükseltmek değil..

Eğer ücret artıyor ama aynı anda kira, gıda, enerji ve ulaşım maliyetleri daha hızlı yükseliyorsa, yapılan artış kısa sürede eriyor, hem de Mersin sıcağında kalmış buz gibi eriyor..

Bu nedenle ücret politikası ile birlikte  enflasyonla mücadele, üretimin güçlendirilmesi, konut maliyetlerinin düşürülmesi, sosyal desteklerin etkinleştirilmesi ve küçük esnafın ayakta tutulması birlikte düşünülmeli..

Çünkü insanın cebine para koyup diğer eliyle o parayı geri almak çözümsüzlüktür!!

Önemli olan insanın ay sonunda elinde ne kaldığıdır..