Mersin İdman Yurdu…

Kapanma noktasına gelmiş, borçlarıyla baş başa bırakılmış, 100 yılı geride bırakan koca bir çınar.

Bir dönem bu şehrin en önemli markalarından biri olan Mersin İdman Yurdu için herkes aynı soruyu sordu:

“Takım ne olacak, kulüp yaşayacak mı?”

Tam da bu noktada Avukat Murat Altındere ve yönetim kurulu sorumluluk aldı. Belki de birçok kişinin cesaret edemediği bir dönemde taşın altına ellerini koydular.

Kısa sürede, oldukça zor şartlar altında önemli işler başardılar.

Ancak gerçek şu ki, asıl zorlu süreç şimdi başlıyor.

Eskiler boşuna dememiş:

“Kervan yolda düzülür.”

Mersin İdman Yurdu için bugün yapılması gereken de tam olarak budur. Eksikler olabilir, yanlışlar yapılabilir, istenmeyen sonuçlar alınabilir.

Ancak önemli olan, bu kervanı yolda bırakmamaktır.

Ve bunun için sadece yönetimin mücadele etmesi yetmez.

Bu şehir, Mersin İdman Yurdu’na sahip çıkmak zorundadır.

Taraftar konusunda bir endişem yok.

Mersin İdman Yurdu taraftarı takımını destekler, formasına sahip çıkar ve zor gününde kulübünü yalnız bırakmaz.

Asıl mesele, şehrin diğer kesimlerinin ne yapacağıdır.

Bu kentin sadece 3 milletvekili yok.

Mersin’in 13 milletvekili var.

100 yılı geride bırakan, bu şehrin hafızası olan Mersin İdman Yurdu’na sahip çıkmak sadece birkaç kişinin görevi olmamalıdır.

Milletvekilleri…

Belediyeler…

İş dünyası…

Şehirden kazanç sağlayan herkes…

Herkes bu kulübün yanında olmalıdır.

Maddi destek kadar manevi destek de önemlidir.

Bugün yapılması gereken, “O neden vermedi?”, “Bu neden sahip çıkmadı?” tartışmasına girmek değildir.

O, bu, şu demeden Mersin İdman Yurdu’nun etrafında birleşmek gerekiyor.

Bir başka önemli konu ise daha ilk haftadan başlayan eleştiriler…

Elbette herkes takımı eleştirebilir.

Taraftar tepki gösterebilir.

Bu, en doğal hakkıdır.

Ancak takımın içinde bulunduğu şartları görmeden, daha ilk maçtan futbolcuları, teknik heyeti ve hocayı yerden yere vurmak vicdansızlıktır.

Unutulmamalıdır ki bu takım, normal şartlarda kurulmuş bir takım değil.

Borçlarla boğuşan…

Kapanmanın eşiğine gelen…

Son anda ayağa kaldırılmaya çalışılan bir kulüpten söz ediyoruz.

Bu nedenle eleştiri yapılırken de biraz insaflı olmak gerekiyor.

Önce takımın hangi şartlarda sahaya çıktığını görmek lazım.

Mersin İdman Yurdu’nun bugün en çok ihtiyacı olan şey eleştiri bombardımanı değil, birlik ve beraberliktir.

Elbette eksikler konuşulacak.

Elbette yanlışlar eleştirilecek.

Ancak bunu yaparken kulübü daha da aşağı çekmenin kimseye faydası yok.

Bugün herkesin kendisine şu soruyu sorması gerekiyor:

“Ben Mersin İdman Yurdu için ne yapıyorum?”

Çünkü bu kulüp birkaç kişinin omuzlarında taşınabilecek kadar küçük bir değer değil.

Bu kulüp, Mersin’in 100 yıllık çınarıdır.

Ve bugün o çınarın yeniden ayağa kalkması için hep birlikte mücadele etmek gerekiyor.

Kervan yolda düzülür…

Ama unutmayalım:

Kervanın yolda düzülmesi için, o kervanı yolda yalnız bırakmamak gerekir.