Mersin- Adana yolu, Mersin-Tarsus yolu, Mersin –Silifke yolu, Mersin – yayla yolları çile yollarıdır!
Özellikle sıcaktan kaçmak isteyen ve imkanı olan Mersinlilerin yaylaya kaçma sevdası ayrı bir işkencedir!
Denize gitmek istersin yol çilesi…
Yaylaya gitmek istersin yol çilesi…
Şehir değiştirmek istersin yol çilesi…
Bitmez bu çile!
Neden çünkü önemsenmez!
Duyulmaz bu ses!
Kentin tüm yollarında olduğu yayla yolları da vatandaşı isyan ettiriyor. Mersin il merkezini Toroslar ilçesi üzerinden Gözne Yaylası'na bağlayan Yayla Yolu yaklaşık 30 kilometre uzunluğunda olup, gitmesi de gelmesi de perişanlıktır!
Kurallara uymayan sürücüler mi dersin, delik deşik adeta köstebek yuvasına dönmüş asfalt mı dersin, yoksa yol kenarlarındaki işgaller mi ne ararsan var!
Adeta engelli parkuru…
Gel gelelim tek yol! Seçenek yok! Bazı bölgelere çok uzun mesafeleri dolaşarak belki gidilebilir ama olası bir afet anında bu yoldan ulaşım pek mümkün olamaz!
Bu bilinmiyor mu, biliniyor!
Önlem var mı, yok!
Fındıkpınarı yolu da keza bundan farklı değil!...
17 Ağustos Depremi’nin 27 yılında; hep en kötüsünü düşünerek yaşadığımız güzel ülkemde yayla dönüşü olası bir afet anında bu yayla yollarının yaratacağı mağduriyetleri düşünmeden edemedim…
Düşündükçe de sinirlerim bozuldu.
Çünkü göz göre göre kaderimize terk ediliyoruz!
Biz yol genişletme, iyileştirme çalışmaları beklerken köstebek yuvası gibi alternatifsiz yayla yollarında ralli yapan sürücülerle baş başa yaşamak zorunda bırakılıyoruz!
Şimdi burası nasıl dünya şehri oluyor?
Bu şehir nasıl gelişmiş bir kent anılıyor?
Aklım almıyor!...
İdarecilere, yöneticilere sorsan Mersin çok güzel!
Evet gerçekten çok güzel!
Ancak öyle bir yaşanmaz hale getiriliyor ki akıl almıyor…
Bu güzelliği böyle heba etmek böyle yok etmek vicdansızlıktır!
Mersin bunu hak etmiyor!...
