Verdi kavurmayı halka, dedi: "Ettir bu et!"

Meğer yarış atıymış; kader mi,  hikmet mi?

Sofrada at kişnerken, çipli kimlik gösterdi:

söylettiler!!!

"A han da Ben burdayım!" deyü.

Yandaş dedi: “Ben yemedim. ‘’

Candaş dedi: ’’Gerekirse yemişimdir efendim.”

Tomar tomar şartname, İzahatı bol madde,

Kâğıtta var her malumat, Kilerde yok löp et.               

Mühürlü evrak yığın, İhale usulünce,

Mukayyit, lâkayd, Kayıt-kuyudat,  Bilâ-kayd,

Kazanda derbeder.

Kepçe kepçe alır, günde kırk kazan yerler,

Bir lokma düşer halka, içindeki “hakikatim” der. 

Koşar gelir dörtnala, Sorumlu aranırken,

 us kaybolur- iki ara- bir derede.

Sorarsın: "Kim mesuldür?"

Dış kapı: "ihale benden geçti, imza başka!"

Yan kapı: "Onay yukarıdan, ben evrakçıyım ağa!"

Çaprazdaki kapı çalınsa da, zil bozuk, tabela silik,

zemin kaygan!

Sonrakinden fırça: "Dosyada adım yok,  arşivde kayıp!"

Yaldızlı kapı: "Enkaz devraldık,  Vebal-günah eski yönetimin!"

Tunç kapıya varırsın, “kapı yok, duvar dik, -yukarıdan adamlı- ”

Nihayeti-soğuk duvarda,   der-kenar malumat yazı:

"SORUMLU YOK,  BULAN İVEDİ BİZE MÜRACAAT"

Şehr-i Emin der mağdurum, Celep-i Keşân der masumum,

Her kapıda bir bahane, Matbuatta çeşnili yorum.

Sevk Zincirinin kalbi kırık,  kalmış od içre ortada,

 kimse suçlu değil; bu memlekette kusur yok,

Yalnızca "sorumlu sorumsuz" var,

 işte bu kadar! Dağılın!

HİCİVNAME İSTILAHLARI (SÖZLÜK-TERİM)Şehr-i Emin: Osmanlı’da belediye başkanı Celep-i Keşân: Et tedarikçileri. Mukayyit: Kayıt tutan memur Der-kenar: Resmi bir yazının kenarına veya altına düşülen kısa not Kayıt-Kuyudat: Resmî kayıt işlemlerinin genel adı Od: Eski Türkçede ateş kriz, kaos Us: Akıl, sağduyu Matbuat: Basın, yayın.