Mersin’in en büyük problemlerinden biride korna sesidir. Korna çalmadan 1 metre bile sürüş yapamayan minibüsçüler kent yaşamının en büyük psikolojik travmalarıdır aslında. Bilinçsiz olarak kentinin tansiyonuyla oynarlar ve söylediğiniz zaman ise üstünüzde bir üniforma yoksa çok çirkin bir üslupla karşılaşırsınız. Genelde çok iyi şoförlerdir ama asla empati kuramazlar ve sürekli direksiyon başında bir şirket yöneticisi kadara cep telefonu ile konuşurlar. Sigara ve kullanımını saymıyorum bile. Asla emniyet kemeri takmış bir dolmuş şoförü göremezsiniz. Genelde kişisel bakım hak getiredir. Saç sakal traşı onlar için önemsizdir. Taktıkları lambalarla çoğu zamanda uzay mekiğine benzettikleri araçları ile dolmuş durağında bekleyen insanların gözü gözüne yeni nesil flaş etkili uzun farları çakmaya bayılırlar. Özet bir kenti yaşanmaz hale getirmek için aslında en büyük etkenlerden birileridir. Hangi hat olduğu önemli değildir.