Mersin son yıllarda yalnızca nüfusuyla değil, konut fiyatlarıyla da büyüyor. Ancak ortada artık dikkat çekici bir çelişki var: Şehir büyüyor, evet… Fakat kira artışları, nüfus artışının çok daha ötesinde ilerliyor. Bugün kentte oluşan rakamlar; yalnızca arz-talep dengesiyle açıklanabilecek seviyeyi çoktan aşmış durumda.

Üstelik mesele yalnızca pahalılık da değil. Mesele, fiyatların gerçek ekonomik zeminden kopup kopmadığıdır.

Adana; daha büyük ekonomisi, daha güçlü sanayisi, daha yoğun ticaret hacmi ve daha gelişmiş şehir dinamikleriyle birçok alanda Mersin’in önünde yer alıyor. Buna rağmen, birçok bölgede kira fiyatlarının Mersin’den daha düşük olduğu görülüyor. Benzer durum başka şehirlerde de mevcut.

Bence Mersin’de fiyatı belirleyen gerçek piyasa değil, oluşan algı balonudur!

Elbette nüfus artışı konut fiyatlarını etkiler. Göç alan her şehirde bu yaşanır. Ancak Mersin’deki tablo artık yalnızca “nüfus arttı, kiralar yükseldi” basitliğiyle açıklanamıyor. Çünkü fiyatların yükseliş hızıyla, şehirdeki gelir artışı aynı paralelde ilerlemiyor.

Bugün birçok memur, öğrenci, emekli ya da yeni evli çift için ev bulmak ciddi bir probleme dönüşmüş durumda. Özellikle Mezitli ve Yenişehir hattında; eski, otoparksız, ulaşım problemi yaşayan ya da deprem güvenliği tartışmalı dairelerin bile astronomik rakamlarla ilana çıktığı görülüyor. Bazı ev sahipleri artık piyasa araştırması yapmıyor; adeta İstanbul hayali fiyatlıyor.

Oysa İstanbul ile yarışan kira rakamlarının oluştuğu bir şehirde, aynı ölçekte gelir, yatırım, üretim ve maaş düzeyi de olması gerekir. Mersin’de ise maaşlar Akdeniz şehri seviyesinde kalırken, kiralar metropol psikolojisine girmiş durumda.

Bir dönem Rusya-Ukrayna savaşıyla birlikte oluşan yabancı talebi, döviz etkisi ve yoğun göç hareketi fiyatları yukarı çekmişti. Ancak aradan geçen zamana rağmen fiyatların aşağı yönlü esnememesi, piyasada artık ekonomik gerçeklerden çok beklenti psikolojisinin etkili olduğu yönündeki tartışmaları güçlendiriyor.

Bir şehirde konut piyasası, o şehirde yaşayan insanların hayat kurmasını zorlaştırmaya başladığında; mesele artık yalnızca emlak meselesi olmaktan çıkıp, sosyal probleme dönüşüyor maalesef.

Bugün gençler aile evinden ayrı çıkamıyor. Öğrenciler ev bulmakta zorlanıyor. Yeni evlenen çiftler kira hesapları nedeniyle gelecek planı yapamıyor. Hatta bazı kamu çalışanlarının tayin tercihinde bile kira faktörü belirleyici hale geliyor.

Mersin uzun yıllar boyunca; büyük şehirlerin keşmekeşini yaşamadan, sahil kenti huzurunu sunabilen dengeli bir şehir olarak görülüyordu. Şimdi ise bazı bölgelerinde İstanbul’a yaklaşan fiyatlara rağmen, hâlâ İstanbul kadar gelir üretemeyen garip bir ekonomik denklemle karşı karşıya. Peki sizce bu şehir gerçekten değerleniyor mu, yoksa yalnızca pahalılaşıyor mu?