Mersin güçlü bir lojistik üssü.

Ancak markalaşmış sanayi üretiminde aynı başarıyı konuşmak zor.

Ürün gönderiyoruz ama dünya markası çıkaramıyoruz.

Narenciyede güçlü bir şehiriz, ancak katma değerli tarım ürünlerinde yeterince iddialı değiliz.

Ham ürünü gönderiyoruz. İşlenmiş ürünü ithal ediyoruz.

İşte asıl çelişki burada.

Mersin Serbest Bölgesi Türkiye’nin en aktif serbest bölgelerinden biri.

Mersin Tarsus Organize Sanayi Bölgesi üretim kapasitesiyle dikkat çekiyor.

Ancak üretim çeşitliliği ve yüksek teknoloji yatırımı hâlâ istenen seviyede değil.

Sanayi var ama ileri sanayi sınırlı.

Yani konteyner sayısı artıyor ama kilogram başına ihracat değeri aynı hızla yükselmiyor.

Narenciye, muz, sebze, bakliyat…

Fakat çiftçi kazanıyor mu?

Aracı mı büyüyor, üretici mi?

İhracat rakamları büyürken sahadaki üreticinin borcu da büyüyorsa, ortada bir başarı hikâyesi yoktur.

Mersin’in sorunu potansiyel değil, planlama.

Serbest bölge var.

OSB var.

Coğrafi avantaj var.

Ama ortak bir ihracat vizyonu yok.