Haber Merkezi

Antep fıstığı üreticilerinin sorunları ve fiyat uçurumunu Mersin Milletvekili Perihan Koca, TBMM gündemine taşıdı.

Gaziantep’te Antep fıstığı hasadının tamamlanmasının ardından üreticilerin yaşadığı ekonomik sorunların derinleşerek sürdüğünü söyleye Koca, artan üretim maliyetleri, kredi borçları, ithalat baskısı ve ürün fiyatlarındaki düşüşün, çiftçileri üretimlerini sürdüremez hâle getirdiğini söyledi.

“KİLOSU 500 LİRAYA KADAR GERİLEDİ AMA ÇİFTÇİ ALICI BULAMAKTA ZORLANIYOR”

“Kısa süre önce kilogramı 690 liradan işlem gören Antep fıstığının üretici fiyatı 500 liraya kadar gerilemesine rağmen çiftçiler ürünlerine alıcı bulamakta zorlanıyor” diyen Vekil Koca, “Çoğu üretici ürünlerinin depolarda kaldığını ifade ediyor. Buna karşılık aynı ürünün marketlerde kilogramı 1500 ile 2000 lira arasında satışa sunulması, üretici ile tüketici fiyatları arasındaki uçurumu uygulanan tarım politikasını gözler önüne sermektedir.

Antep fıstığı üreticilerinin, artan mazot, gübre, zirai ilaç, sulama ve işçilik maliyetleri karşısında üretimlerini sürdürmekte güçlük çektikleri, bölgeden yükselen sese kulak veren herkesin, tarım üreticilerin sorunlarıyla ilgilenen her yurttaşın duyabileceği aşikârdır.

ÜRÜNLERİNİ SATAMAYAN ÇİFTÇİLER İCRA TAKİBİYLE KARŞI KARŞIYA

Ürünlerini satamayan çiftçiler, başta Ziraat Bankası olmak üzere bankalara ve tarımsal girdi tedarikçilerine olan borçlarını ödemekte zorluk yaşadıkları büyük bir kısmı icra takibiyle karşı karşıya kaldığı bilinmektedir.

Ziraat mühendisi ve Antep fıstığı üreticisi Cindo Bozkaya’nın açıklamalarından da anlaşılacağı gibi, ithal ürünler yerli Antep fıstığına yönelik talebi azaltmakta, bu durum çiftçilerin kredi borçlarını ödeyememelerine yol açmaktadır. Üreticiler yeni sezon için gerekli mazot ve gübreyi dahi temin edemeyecek duruma gelmiştir. Bu yaşananlar tarımsal üretimin giderek artan maliyetlerle, borçlandırma mekanizmalarıyla ve piyasa koşullarıyla baş başa bırakılmasının sonucudur.

Tarım politikalarının önceliği, aracıların ve büyük şirketlerin kârlarını korumak değil, üreticinin emeğinin karşılığını almasını, halkın sağlıklı ve uygun fiyatlı gıdaya ulaşmasını güvence altına almak olmalıdır.” Dedi.