SİYASET EKONOMİ SAĞLIK EĞİTİM YAZARLAR SPOR
 
 
 
 
image
Nalan Turgutlu BİLGİN

Tarih : 24.10.2018  E-Mail : nalanturgutlu@gmail.com


Yollar…

Bilen bilir hep bir kavgalıyım, ne yaptımsa bir türlü barışamadım bu şehirle. 

Hoyrat bir sevgiliden kaçar gibi çıkıp geldiğim İstanbul’dan sonra beni kollarına alıp, şefkatle sarıp sarmalamasına minnet duysam da, ferahlığını, sakinliğini teslim etsem de; Mersin geldiğimden beri hep bir Araf hissi bende. Doku uyuşmazlığı gibi bir şey korkarım…

İlla ki haymatlosluğum, köksüz, bucaksızlığımla ilgilidir bu his… Yörüklüğümdendir belki de sadece Mersine değil hiçbir yere kök salamayışım, bir türlü yerleşemeyişim… 
Bir tek sevdiceğime, en kıymetlime kök salabilmişim, en kocamanından bir iyi ki ile…

Tebdili mekândan ferahlık umduğumdan mıdır bilinmez; gözüm hep bir yollarda, bir ayağım hep eşikten dışarda… Uzak diyarlar, bağlarımı kuvvetlendirecek, aşinalıklarımla yüzleştirebilecek, aidiyetimi bana hissettirebilecekmiş gibi… 
Ama öyle olmadı çoğu zaman, geldiğim yere dayanılmaz bir gurbet ya da hasret hissiyle özlem duymadım hiç. Sıcacık bir tebessümle hatırladım, tekrar kavuşup, kavuşmayacağımı bilemesem de, orada yaşamış, anıları yazmış olmanın ayrıcalığıyla…
Belki de böyle bir güzelliği de vardır köksüzlüğün, yersiz, yurtsuzluğun… 
Her yeri yuva bilir, herkesi komşu bellersin bir şekilde.

Yolun bilinmezliği başlı başınca her şey olmaya hazır bomboş bir tuval gibidir ya… Yine de yaşanmışlıklar belirliyor tablonun rengini de, şeklini de… Bir de fırçayı tutma, renkleri ahenkle karıştırma sanatı, iradesi ve sabrı…

Bazen de korkutur o yol, yine tam da aynı sebeple – nereye götüreceği, ne zaman kavuşturacağı, kimlerden uzaklaştırıp, kimlerle karşılaştıracağını bilememenin huzursuzluğu içinizi kemirir durur, izin vermez bir türlü rahat rahat yerleşmenize.

Dostlarımızı, sevdiklerimizi de hep bu hisle uğurladık birer birer yurtdışına, tekrar o sofralarda neşeyle gülüp, öfkeyle kavga edip, efkârla hüzünlenip, hüzünlenmeyeceğimizi bilmeksizin… Yine günün birinde şiirlerle, şarkılarla, marşlarla aynı coşkulu sofraları paylaşıp paylaşamayacağımızdan bihaber. 

Sadece mesafeler değil, sadece olağanüstü ayrılıklar değil, en olağan haliyle ölüm de vardı akıl almaz bir şekilde… 
Afyonda bir otobüste bir emboli, ya da bir pazartesi sabahı uzanırken atmaktan yorulan bir kalp ayırabiliyordu bizi insanların en güzellerinden… 

Donmuş bir şekilde dışardan izliyorum sanki olan biteni uzun zamandır… Bir yerde büyük bir anlam kayması olmuştu da; ne yapsam dönemiyordum sanki oraya… Sesli söyleyemiyor, tek kelime yazamıyordum… Sanki ben yazınca gerçeklik kazanacaktı tüm bu anlamsızlıklar…

Dışardan bakıp kendimi durumun gerçekliğine telkin ederken; gülüşleri de yürekleri kadar kocaman, en böbreklerinden gelen ağız dolusu kahkahalı bu canım kadınları hatırlarken, tek hissettiğim yine de kocaman bir iyi ki oluyor. İyi ki denk gelmiş olmamız, iyi ki onları tanımış olmam değil sadece… İyi ki yaşamanın hakkını bu kadar verebildikleri için… İyi ki o yollardan ürkmedikleri, inat ettikleri için… Kısa da olsa dolu dolu, her şeye yetmiş, herkese değmiş olabildikleri için. Kendi tuvallerini en güzel tablolara dönüştürüp, bize de tanıklık etme fırsatı verdikleri için.
Bir yerlerde zaten kavuşmuş olduğumuzu bilerek derin bir özlemle ve minnetle en kocamanından bir iyi ki. 

Yollar diyordum, evet bilinmezliklerle dolu, hiç ummadığın bir yokuş, hesaplayamadığın bir viraj ya da çat diye bitiveren bir çıkmaz yol, ya da hesaplamadığın yol ayrımları…
Kasırgası, kavurucu sıcağı, boranı, fırtınası, tufanı da cabası… Tüm hesaplanılamazlığıyla yollar… İç gıcıklayan, yavaşlatan, koşturan, yoran, coşturan yollar…
Ama yine de gidişlerin olduğu kadar dönüşlerin de, ayrılıkların olduğu kadar kavuşmaların da müsebbibi yollar…

Bu kavuşmaların ilkini cancazımız Bedizimizle yaşadık geçen günlerde ki umut oldu her birimize, ışık oldu… Diğer bütün hasretliklerimizle de tez vakitte kavuşmak dileğiyle.

Herkesin gitmek istediği bir yolu, o yolun illa ki bir zamanı var sanki… 
Engebelere rağmen inatla vazgeçmemek, içinizdeki girizgâhı dinlemek yeterli…
Nolursa olsun yola çıkmak şart gibi… 
Sırf dönmek için olsa bile, bir gitmek.




 
  YAZARIN ARŞİVİ
 
 
 
  YORUMLAR
 
 
  YORUM YAZIN
 
Adınız Soyadınız :

Yorumunuz          :

Güvenlik Kodu     : Güvenlik Kodu
Kod                        :

 




  HABERCİ GAZETESİ
 

  HABER ARAMA
 
  

  HABERCİ SPOR
 


  BİK İLANLAR
 


  SOSYAL MEDYA
 

 
 

 




sanalbasin.com üyesidir

 
         
ANASAYFA HABER ARŞİVİ KÜNYE İLETİŞİM GİZLİLİK İLKELERİ

 
Siteden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz..!
mersinhaberci.com © Copyright 2016-2018 Tüm hakları saklıdır..! İzinsiz ve kaynak gösterilemeden yayınlanamaz, kopyalanamaz, kullanılamaz..!

URA MEDYA